Ο άνδρας που μπήκε στο Don the Beachcomber εκείνο το μεσημέρι του 1934 δεν έψαχνε τον Παράδεισο, πολύ λιγότερο την αίγλη της σοσιαλιτέ του Χόλιγουντ, που είχε ακούσει ότι σύχναζε εκεί. Έχοντας στρίψει από τη Λεωφόρο του Χόλιγουντ στη McCadden Place, έσπρωξε την πόρτα από μπαμπού και βρέθηκε σε μια Πολυνησία στριμωγμένη σε είκοσι τέσσερις θέσεις. Δίχτυα ψαρέματος κρέμονταν χαλαρά στους τοίχους, μπερδεμένα με γυάλινες σημαδούρες σε αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου, περισυλλεγμένες από την προκυμαία. Η μπάρα ήταν από μπαμπού, τα σκαμπό επίσης. Σε μια γωνιά, ένα ξύλινο αγαλματίδιο με κοχύλια αντί για μάτια κοιτούσε προς την πόρτα. Από ένα γραμμόφωνο γλιστρούσε ένα γιουκαλίλι – My Little Grass Shack, επιτυχία του 1933 από τη Χαβάη. Ο χώρος μύριζε ρούμι, βερνίκι, φρέσκο μπαμπού και κάτι θαλασσινό, σαν φύκια αφημένα στον ήλιο. Πάνω από την μπάρα μια ταμπέλα διαφήμιζε: Rhum Rhapsodies – Twenty Five Cents.
Πίσω από την μπάρα στεκόταν ένας άνδρας με λεπτό μουστάκι και πούρο στο στόμα, κάτι μεταξύ Έρολ Φλιν και Ντέιβιντ Νίβεν, ενώ μιλούσε με βρετανική προφορά, την οποία φαινόταν πως δεν είχε αποκτήσει στη Βρετανία. «Καλωσορίσατε στον Παράδεισο», του είπε, χωρίς να σηκώσει το βλέμμα από το ποτήρι που γυάλιζε. Λεγόταν Ντον Μπιτς πια, είχε αλλάξει το όνομά του την περσινή χρονιά, αφού το «Ερνστ Ρέιμοντ Μπόμοντ Γκαντ» δεν χωρούσε σε καμία επιγραφή. Είχε γεννηθεί στο Τέξας ή στη Λουιζιάνα, ανάλογα με τη βραδιά. Είχε δοκιμάσει κάποτε στις Μαρκίζες ένα ρούμι από αρτόκαρπο (breadfruit) σε ζύμωση, που του έκαψε τον λαιμό για τρεις μέρες, και έκτοτε δεν εμπιστευόταν παρά μόνο όσα ανακάτευε ο ίδιος. Εξ ου και το μπαρ.
Ο άνδρας κάθισε στο σκαμπό και ζήτησε κάτι για το κεφάλι του. Πιο πέρα, μια γυναίκα μετρούσε εισιτήρια κάτω από ένα πορτατίφ. Ήταν η Κόρα Σουντ, που ο Ντον την είχε γνωρίσει ως σερβιτόρα στο Tick Tock Tearoom. Ο Ντον δεν σήκωσε το κεφάλι του. Απίθωσε τρία διαφορετικά μπουκάλια ρούμι –ένα τζαμαϊκανό, ένα πορτορικανικό και ένα Demerara– που είχε κουβαλήσει από κάπου ο ίδιος. Πρόσθεσε λάιμ, falernum, κανέλα που είχε τρίψει το πρωί ο σερβιτόρος του, Ντικ Σαντιάγο, και ένα σιρόπι από γκρέιπφρουτ, του οποίου η συνταγή υπήρχε μόνο σε ένα τετράδιο κλειδωμένο σε συρτάρι. Έριξε λίγο αψέντι, μερικές ριξιές μπίτερ και λίγη γρεναδίνη, για το χρώμα. Πριν σερβίρει, πήγε στο πίσω δωμάτιο και άνοιξε μια στρόφιγγα. Από τη λαμαρινένια οροφή άρχισε να «βρέχει» – ο Ντον είχε προσαρμόσει εκεί ένα λάστιχο κήπου, γιατί είχε μάθει πως ο πελάτης που ακούει βροχή παραγγέλνει εξάπαντος δεύτερο ποτό. «Δοκιμάστε το αργά», είπε, ακουμπώντας το ποτήρι μπροστά στον άνδρα. «Και μη ζητήσετε δεύτερο, είναι κανόνας του μαγαζιού για τις πιο δυνατές ραψωδίες μου». Ο πελάτης ρούφηξε το μισό σε δύο γουλιές. Τελείωσε το άλλο μισό σε ένα δεκάλεπτο, άφησε ένα δολάριο στην μπάρα και βγήκε στον σκληρό απογευματινό ήλιο, για να διαπιστώσει ότι δεν έβρεχε. Τρεις μέρες αργότερα, επέστρεψε. Ο Ντον ήταν και πάλι εκεί, ανακατεύοντας κάτι άλλο, για κάποιον άλλο μεσιέ. Ο άνδρας ακούμπησε στην μπάρα. «Ζόμπι με έκανες», του είπε. Ο Ντον χαμογέλασε, χωρίς να σηκώσει το βλέμμα. Από τη γωνία η Κόρα σημείωσε κάτι στο τετράδιό της.
Το Zombie πρωτοεμφανίστηκε το 1934 στο Don’s Beachcomber, στη 1722 N. McCadden Place του Χόλιγουντ, από τον Ερνστ Ρέιμοντ Μπόμοντ Γκαντ, δηλαδή τον Ντον Μπιτς. Η αυθεντική συνταγή έμεινε μυστική για 70 χρόνια, καθώς ο Ντον παρασκεύαζε ο ίδιος τα μείγματα ρουμιών και τα σιρόπια του και έδινε στους μπάρμαν του κωδικοποιημένες οδηγίες. Αναδημιουργήθηκε το 2005 από τον Τζεφ “Beachbum” Μπέρι, μετά από έρευνα χρόνων και την εύρεση ενός σπάνιου σημειωματαρίου του σερβιτόρου Ντικ Σαντιάγκο, από το 1937.
Για την ιστορία, να πούμε ότι ο Ντον και η Κόρα παντρεύτηκαν το 1934, αλλά έξι χρόνια αργότερα χώρισαν, στη ζωή και στις επιχειρήσεις. Μετά τον πόλεμο, ο Ντον μετακόμισε στη Χαβάη, όπου ίδρυσε στο Γουακίκι το International Market Place. Η Κόρα –Σάνι Σαντ πια– κράτησε το όνομα και δημιούργησε μια ολόκληρη αλυσίδα καταστημάτων σε όλες τις ΗΠΑ, ενώ έγινε, μεταξύ άλλων, και συνεταίρος της Μαφίας στο Σικάγο. Ο Ντον Μπιτς έφυγε από τη ζωή το 1989, ενώ ζούσε με την τρίτη του σύζυγο σε μια πλωτή κατοικία στο νησάκι Μοορέα της Γαλλικής Πολυνησίας.
Zombie
45 ml τζαμαϊκανό ρούμι
45 ml ρούμι «χρυσό» από το Πουέρτο Ρίκο
30 ml Οverproof ρούμι τύπου Demerara
15 ml Falernum
25 ml φρεσκοστυμμένος χυμός λάιμ
15 ml Donn’s Mix (2 μέρη χυμός γκρέιπφρουτ, 1 μέρος σιρόπι κανέλας)
6 σταγόνες αψέντι
1 ριξιά ανγκοστούρα
5 ml γρεναδίνη
Τοποθετήστε όλα τα υλικά με λίγο πάγο σε μπλέντερ και χτυπήστε για μερικά δευτερόλεπτα. Σερβίρετε σε ψηλό tiki ποτήρι και γαρνίρετε με φρέσκο δυόσμο.