Φόρτωση Text-to-Speech…
Ηταν καλοκαίρι του 1985, λίγο μετά την τραγωδία του «Χέιζελ», στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ Λίβερπουλ και Γιουβέντους, στις 29 Μαΐου, που οδήγησε στον θάνατο 39 οπαδών.Η τότε Βρετανίδα πρωθυπουργός, Μάργκαρετ Θάτσερ, θεώρησε πως η χώρα της εξάγει χουλιγκανισμό και επέβαλε πενταετή αποκλεισμό των βρετανικών ομάδων από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μπορεί οι συνεργάτες της να την πίεζαν να το ξανασκεφτεί, όμως εκείνη επαναλάμβανε μία χιλιοειπωμένη ατάκα της: «Δεν είμαι εδώ για να γίνω αρεστή». Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, μία άλλη διαπίστωσή της δείχνει να ταιριάζει στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο:
«Στην πολιτική, αν θες να ειπωθεί κάτι, ζήτα το από έναν άνδρα. Αν θες να γίνει κάτι, ζήτα το από μια γυναίκα», είχε ξεστομίσει κατά τη διάρκεια ομιλίας της το 1982.
Η ΛόραΜακΑλιστερ και η ΛίσεΚλάβενες την άκουσαν. Για την ακρίβεια, δεν άκουσαν την «εκκωφαντική» σιωπή όταν πήραν τον λόγο στην προ ημερών καθοριστική έκτακτη συνεδρίαση της UEFA, η οποία ήταν η απάντηση στο σχέδιο του προέδρου της FIFA, ΤζιάνιΙνφαντίνο, να πουλήσει μετοχές των Μουντιάλ σε εταιρεία της οικογένειας Κούσνερ, που συνδέεται οικογενειακά με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Σε διαδικασίες όπως εκείνη η συνεδρίαση, ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, Αλεξάντερ Τσέφεριν, λαμβάνει πρώτος τον λόγο. Η συνέχεια, ίδια, είτε η συνάντηση είναι διά ζώσης είτε μέσω τεχνολογίας. Ο αντιπρόεδρος Σάντορ Τσάνι ακολουθεί και ο διευθύνων σύμβουλος της αγγλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, Μαρκ Μπούλινγκχαμ, εκφράζει τη γνώμη του. Στην κρίσιμη συνεδρίαση, ωστόσο, η τελική απάντηση της UEFA ακούστηκε δυνατά για πρώτη φορά όταν η ΛόραΜακΑλιστερ, ημία αντιπρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής, ενεργοποίησε το μικρόφωνό της. Με σταθερή φωνή, είπε αυτό που σκέφτονται οι περισσότεροι, όμως λίγοι θα έλεγαν φωναχτά. Η Ουαλή απαιτεί αληθινή δράση και απάντηση και ξεκαθαρίζει: «Πλήρες μποϊκοτάζ των διοργανώσεων της FIFA».
Ποιες είναι οι ΜακΑλιστερ και Κλάβενες;
Η ΜακΑλιστερείναι μία από τις μόλις δύο γυναίκες στα 21 μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της UEFA. Το ποδόσφαιρο έχει δείξει ότι, ιστορικά και συστηματικά, κρατά τις γυναίκες σε απόσταση. Γι’ αυτό και μερίδα του ευρωπαϊκού Τύπου χαρακτήρισε «ειρωνεία» ότι «δύο κυρίες ηγήθηκαν της αντίστασης κατά του “ξεπουλήματος” του Παγκοσμίου Κυπέλλου από τον Ινφαντίνο». Σύμφωνα με την ιστοσελίδα The Athletic, στην οποία μίλησαν ανώνυμα στελέχη της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας για εκείνη τη συνεδρίαση, «κανένας, εκτός από τον πρόεδρο Τσέφεριν δεν ήταν πιο ένθερμος σχετικά με την ανάγκη για ριζοσπαστική δράση από τις ΜακΑλιστερ και Κλάβενες».
Οι δύο κυρίες είναι πρώην παίκτριες και διεθνείς με τις Εθνικές Ουαλίας και Νορβηγίας, αντίστοιχα. Η ΜακΑλιστερ ήταν μία από τις τρεις γυναίκες που άσκησαν πιέσεις στην ουαλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία για να αναγνωρίσει επίσημα την Εθνική γυναικών, το 1992. Στη συνέχεια επέλεξε την ακαδημαϊκή καριέρα, πριν επιστρέψει στο άθλημα και σε διοικητικές θέσεις. Η Κλάβενες έπαιξε ποδόσφαιρο για 14 χρόνια, μέτρησε 73 συμμετοχές με την Εθνική Νορβηγίας και το 2005 αγωνίστηκε στον τελικό του Euro2005. Σπούδασε Νομική, όμως το πάθος της για αλλαγές την έφερε επίσης πίσω στο ποδόσφαιρο. Τον Μάρτιο του 2022 εξελέγη πρόεδρος της ομοσπονδίας ποδοσφαίρου της Νορβηγίας, ως η πρώτη γυναίκα σε αυτή τη θέση για τη σκανδιναβική χώρα.
Οταν η ΜακΑλιστερ έγινε η πρώτη Ουαλή που κέρδισε έδρα στην εκτελεστική επιτροπή της UEFA το 2023, καταλαμβάνοντας τη μία θέση που ορίστηκε ανάμεσα στα 21 μέλη του οργάνου, πίεσε για κάτι περισσότερο. Δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να επεκτείνει τον αριθμό των εδρών που ορίστηκαν για γυναίκες και η Κλάβενες πήρε τη δεύτερη θέση. Είχε διεκδικήσει την έδρα και το 2023, όμως δεν το πέτυχε και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που εξηγούσαν πως πλήρωσε το συγκρουσιακό – και για ορισμένους «προκλητικό» – ύφος της.
Οι φωνές τους και οι αλλαγές που ζητούν
Η στάση αμφισβήτησης της ΛίσεΚλάβενεςγια τη διοργάνωση του Μουντιάλ του 2022 στο Κατάρ ήταν η αρχή. Στη συνέχεια υπέβαλε αίτημα για έρευνα για το Ισραήλ, με το οποίο η Νορβηγία κληρώθηκε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, τονίζοντας πως η νορβηγική ομοσπονδία δεν μπορεί να παραμείνει αδιάφορη για τα θύματα αμάχων στη Γάζα. Τον περασμένο Απρίλιο ζήτησε την κατάργηση του Βραβείου Ειρήνης της FIFA που είχε απονείμει στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος συνεχίζει να στηρίζει τον νέο φίλο του, ΤζιάνιΙνφαντίνο, την ώρα που UEFA, CONCACAF και ασιατική συνομοσπονδία ζητούν την παραίτηση του προέδρου της FIFA.
Η ΛόραΜακΑλιστερ, από την άλλη, εξέφρασε με δυναμικό τρόπο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στο Κατάρ, είχε ιδιαιτέρως καταγγελτικό λόγο για τις διαβρωτικές ηθικές παρατυπίες εντός του ποδοσφαίρου και αναφέρθηκε στον αγώνα της για περισσότερες γυναίκες σε θέσεις ευθύνης στις ομοσπονδίες του αθλήματος. Οι συμπεριφορές τους προκάλεσαν εύλογα δυσαρέσκεια και εχθρούς, όμως αμφότερες δεν πτοήθηκαν. Πριν από έξι μήνες, σε ένα δείπνο της UEFA στις Βρυξέλλες, ο Ινφαντίνο ρώτησε τη ΜακΑλιστερ τι θα έλεγε αν ανέβαινε στο βήμα την επόμενη μέρα κι εκείνη του απάντησε πως η έλλειψη γυναικών σε σημαντικές θέσεις στο ποδόσφαιρο ήταν ένα σημαντικό θέμα. Ο πρόεδρος της FIFAτης είπε διπλωματικά ότι «χρειαζόμαστε περισσότερες γυναίκες στο άθλημα», δίχως να αναγνωρίζει τότε την ειρωνεία και τη στάση της απέναντί του μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Στο συμβούλιο της FIFA, κύριο όργανο λήψης αποφάσεων, από τις 37 μόνιμες θέσεις, οι οκτώ κατέχονται από γυναίκες. Εξι από αυτές είναι αποτέλεσμα νομοθετικής απαίτησης του 2016, που ορίζει τουλάχιστον μία γυναίκα εκπρόσωπο από καθεμία από τις έξι ηπειρωτικές συνομοσπονδίες. Η παγκόσμια ομοσπονδία δεν είχε εκλέξει γυναίκα στο συμβούλιό της μέχρι το 2013, όταν η ΛίντιαΝσεκέρα από το Μπουρούντι το κατάφερε έπειτα από 109 χρόνια. Σήμερα, το 83% των ομοσπονδιών χωρών έχει τουλάχιστον μία γυναίκα στην εκτελεστική επιτροπή τους, ενώ το 2019 αυτό το ποσοστό ήταν 64%. Επίσης, από τις 211 ομοσπονδίες της FIFA,εκτός της Νορβηγίας και της Κλάβενες, μόνο άλλες εννέα χώρες έχουν γυναίκα πρόεδρο.
ΛόραΜακΑλιστερ και ΛίσεΚλάβενες επιμένουν πως δεν έχουν τίποτα να χάσουν με τη δυναμική στάση τους. Για την ώρα, επιθυμούν να κάνουν θόρυβο στο «boys’ club» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.Η πρώτη επιμένει πως «είμαστε έτοιμοι για την πρώτη γυναίκα πρόεδρο της FIFA». Ο κόσμος του ποδοσφαίρου είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο;