Φόρτωση Text-to-Speech…
«Την αλήθεια ρε, την αλήθεια!», ξέσπασε φωνάζοντας ο Νίκος Καλογερόπουλος, στην περίφημη σκηνή του δικαστηρίου από την ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα». Γιατί η αλήθεια, πέρα από αναγκαία, είναι και λυτρωτική. Και αυτήν ακριβώς την ανάγκη χρειάζεται να εκπληρώσει, όπως και κάθε άλλη ομάδα, ο Ολυμπιακός μετά τον αποκλεισμό του από τα play-offs του Champions League από τη Ναϊμέγκεν.
Αγωνιστικά και δομικά ζητήματα
Συνήθως στις νίκες και τις προκρίσεις όλα είναι τέλεια, αλλά στις αποτυχίες το πρώτο που ψάχνουμε είναι άλλοθι και μετά ψήγματα κριτικής. Είναι ριζωμένο στον ψυχισμό του Ελληνα αυτό. Σ’ αυτή τη λογική η ψυχή ησυχάζει αν σκεφτείς λ.χ. ότι για την ήττα και τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού στην Ολλανδία «φταίει η αποβολή του Φορτούνη» ή ότι «αυτή την ομάδα ο κανονικός Ολυμπιακός την είχε». Αυτά δεν είναι επιχειρήματα, είναι ανούσιες υποθέσεις. Και, κυρίως, αποτελούν ένα βολικό χαλάκι για να μαζευτούν με το φαράσι και να κρυφτούν από κάτω του τα ουσιαστικά αγωνιστικά και δομικά θέματα που εμφανίζει η ομάδα.
Τα δύο βασικότερα εξ αυτών είναι γνωστά και ορατά διά γυμνού οφθαλμού εδώ και μήνες, απλώς οι διπλές αναμετρήσεις με τη Ναϊμέγκεν τα φανέρωσαν απογυμνωμένα: Το πρώτο είναι η έλλειψη ποιότητας και ποσότητας σε συγκεκριμένες θέσεις του ρόστερ, κομβικές για το παιχνίδι που έχει μάθει να παίζει ο Ολυμπιακός με τον Μεντιλίμπαρ στον πάγκο του. Στους αγώνες αυτούς οι «ερυθρόλευκοι» παρατάχθηκαν με τις «δεύτερες επιλογές» τους στη θέση του τερματοφύλακα, του αριστερού μπακ και του «οκταριού». Ταυτόχρονα ο Ροντινέι επέστρεψε στη θέση του δεξιού μπακ –όπου ήταν από τους διακριθέντες– τόσο για ν’ ανοίξει θέση για τον Μαρτίνς στα εξτρέμ, όσο και διότι Μαφέο και Σάλιακας δεν κρίνονται ακόμα έτοιμοι ή/και επαρκείς. Μπροστά ο Ελ Κααμπί ήταν η καλαμιά στον κάμπο, μοναδικός σέντερ φορ στην αποστολή.
Το δεύτερο θέμα είναι ότι, με το υπάρχον δυναμικό και δεδομένο τον συγκεκριμένο, οριοθετημένο και άκαμπτο τρόπο παιχνιδιού του προπονητή του, ο Ολυμπιακός στα παιχνίδια με τη Ναϊμέγκεν εμφανίστηκε με ελάχιστες επιλογές, ελάχιστη φαντασία και δημιουργικότητα στο παιχνίδι του (η μπάλα στον Ελ Κααμπί ή χάος). Μάλλον θα πρέπει να αισθάνεται «τυχερός» που αποκλείστηκε από μία καλύτερη και πολύ πιο φρέσκια ομάδα στην παράταση και με μόλις ένα γκολ διαφορά.
35 πυκνές μέρες μπροστά του
Εχοντας εξασφαλισμένη την ευρωπαϊκή του συνέχεια μέσω της League Phase του Europa League, που ξεκινάει στις 16 ή 17 Σεπτεμβρίου, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν τώρα μπροστά τους κάτι παραπάνω από έναν μήνα για να κάνουν όσα δεν έκαναν από τα μέσα Μαΐου μέχρι τώρα. Να αποφασίσουν δηλαδή, με καθαρή ματιά και χωρίς «ναι μεν, αλλά…» αν όντως θα κινηθούν άμεσα για 5 ή 6, όπως ακούγεται, «πανωραφάτες» μεταγραφές στα δύο άκρα της άμυνας, στα χαφ (εξαροοκτάρι και οκτάρι), στα εξτρέμ και στη θέση του σέντερ φορ και ταυτοχρόνως τι θα κάνουν με παίκτες που βρίσκονται μεν στην ομάδα αλλά κρίνεται ότι «τελικά δεν μπορούν».
Τη ρότα αυτή πλέον, είτε στην απλή ή στην πιο σύνθετη μορφή της, θα αναλάβει να εκτελέσει ο νέος head of recruitment της ομάδας, Ζοφρέ Μονκαντά.
Πιθανότατα τίποτα από τα δύο δεν θα γίνει στην έκταση που χρειάζεται ή επικοινωνείται προς τα έξω, ούτε οι πολλές «ενδεκαδάτες» μεταγραφές ούτε το φρεσκάρισμα-ανανέωση στο ρόστερ δηλαδή, πολύ απλά διότι αμφότερες είναι διαδικασίες για τις οποίες απαιτείται συγκεκριμένο πλάνο, στοχευμένο κυνήγι και –κυρίως– πολύς περισσότερος χρόνος απ’ αυτόν που απομένει μέχρι τις διπλές υποχρεώσεις του Σεπτεμβρίου.
Συνεπώς, η λογική λέει ότι στην παρούσα φάση θα καλυφθούν τα κενά που «φωνάζουν» και τα υπόλοιπα θα δρομολογηθούν για πιο ύστερα. Αρα το αγωνιστικό στοίχημα που αφορά την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα του Ολυμπιακού στη σεζόν που ξεκίνησε, θα μοιάζει με πλαστελίνη την οποία ο Μεντιλίμπαρ θα προσπαθεί κάθε φορά να πλάθει σύμφωνα με την ανάγκη της μέρας.