Φόρτωση Text-to-Speech…
«Είναι εύκολο πάνω στο χαρτί να σχεδιάσω το Μαρούσι ή το Μεσολόγγι. Οταν πάω να το εφαρμόσω πάνω στη γη, δηλαδή πάνω στις ιδιοκτησίες, εκεί αρχίζουν τα δράματα». Με αυτή τη φράση ο καθηγητής Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ και διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Δίκαιο Περιβάλλοντος, Γιώργος Δελλής, εξηγεί στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς podcast «Χωρο-αταξία» και στη δημοσιογράφο Βίκυ Κατεχάκη γιατί ο χωρικός και ο πολεοδομικός σχεδιασμός είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια τεχνική διαδικασία.
Οπως επισημαίνει «κάθε πόλη είναι στην πραγματικότητα μια ζωντανή αντανάκλαση της κοινωνίας που τη δημιούργησε», καθώς στον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται αποτυπώνονται οι αισθητικές επιλογές, οι κοινωνικές σχέσεις, η οικονομία, ακόμη και το ίδιο το πολίτευμα.
Από τους κοινόχρηστους χώρους και τις χρήσεις γης μέχρι τους όρους δόμησης και τη χωροθέτηση μεγάλων δραστηριοτήτων, ο καθηγητής υπογραμμίζει πως κάθε απόφαση επηρεάζει την καθημερινότητα, την ποιότητα ζωής και τη φυσιογνωμία ενός τόπου.
Η συζήτηση φωτίζει και τη σημασία της χωροταξίας για την οικονομική ανάπτυξη και την ασφάλεια των επενδύσεων. «Αν δεν έχω χωροταξία, η αξία των ακινήτων και η προβλεψιμότητα των επενδύσεων είναι ασαφείς», τονίζει ο κ. Δελλής.
Γιατί, όμως, εξακολουθεί να είναι τόσο δύσκολο να σχεδιάσουμε και, κυρίως, να εφασμόσουμε όσα σχεδιάζουμε; Ο καθηγητής μιλά για μια «καθετοποιημένη δυσανεξία» απέναντι στον σχεδιασμό: από την πολιτική εξουσία, αφού ο σχεδιασμός σημαίνει «αυτοδέσμευση σε βάθος χρόνου», αλλά και από τους ίδιους τους πολίτες, καθώς συνεπάγεται περιορισμούς στη χρήση και στην αξιοποίηση της ιδιοκτησίας.
Μέσα από παραδείγματα όπως ο Ασωπός, τα τοπικά πολεοδομικά σχέδια, οι δασικοί χάρτες και η εκτός σχεδίου δόμηση, το επεισόδιο αναδεικνύει τις αντιφάσεις που εξακολουθούν να συνοδεύουν τον χωρικό σχεδιασμό στην Ελλάδα, επιχειρώντας να εξηγήσει γιατί οι αποφάσεις για τον χώρο αφορούν τελικά όλους μας.