Η αναλυτική διαίσθηση και η οικονομική αρχή του Ντον Νέλσον

Οταν ο θρυλικός σέντερ των Μπόστον Σέλτικς, Μπιλ Ράσελ, πέθανε το 2022, ο άλλοτε συμπαίκτης του, Ντον Νέλσον, είπε περισσότερο με περηφάνια παρά με θλίψη – και με ελαφρώς μελαγχολία για το μέλλον των αθλητικών ηγετών – πως «υπάρχουν δύο είδη σούπερ σταρ. Ο ένας κάνει τον εαυτό του να φαίνεται καλός, αλλά εις βάρος των άλλων παικτών στο παρκέ. Υπάρχει, ωστόσο, κι ένας άλλος τύπος σταρ που κάνει τους παίκτες γύρω του να φαίνονται καλύτεροι από ό,τι είναι. Αυτός είναι ο τύπος που ήταν ο Μπιλ». Τέσσερα χρόνια αργότερα, σε μία καλοκαιρινή νύχτα, ο ίδιος ο Νέλσον, όπως και ο Ράσελ, άφηνε την Κυριακή (9/8) την τελευταία πνοή του, σε ηλικία 86 ετών.

Η επιρροή του ενδεχομένως να μην είναι ίδια με εκείνη (εντός και εκτός γηπέδου) του θρύλου των Σέλτικς. Μονάχα που ο πέντε φορές πρωταθλητής ως παίκτης με τη Βοστώνη, δεύτερος προπονητής με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία του NBA και μέλος του Hall Of Fame, άφησε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο το στίγμα του στην «πορτοκαλί θεά».Σε 31 σεζόν ως κόουτς στη Λίγκα, με Μιλγουόκι Μπακς και Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (από δύο θητείες), Ντάλας Μάβερικς και Νιου Γιορκ Νικς, κατέγραψε συνολικό ρεκόρ 1.335 νικών και 1.063 ηττών. Αποσύρθηκε με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία, για ένα ρεκόρ που κατέρριψε τον Μάρτιο του ’22 ο Γκρεγκ Πόποβιτς των Σαν Αντόνιο Σπερς.

Γκρεγκ Πόποβιτς: «Σπιρούνι» που… ακόνιζε παίκτες και χαρακτήρες

Ο νόμος του Γκούντχαρτ και το «Nellie–Ball»

Τον περασμένο Απρίλιο, ο βοηθός προπονητή του Ντάλας, Τζο Μπόιλαν, έγραψε στην ιστοσελίδα The Athletic ότι «ο Νέλσον παρακολουθούσε τον Ράσελ να βελτιώνει τους πάντες γύρω του και αποθήκευσε κάθε ιδέα και πληροφορία. Ο Ντον δεν είχε τα στατιστικά δεδομένα για να το αποδείξει. Δεν τα χρειαζόταν, όμως. “Εχτισε” ομάδες γύρω από αυτά, άλλες με “πόιντ-φόργουορντ” (σ.σ.: ψηλούς που οργάνωναν και πάσαραν), άλλες με τρεις γκαρντ, άλλες με παίκτες 2,10 μ. να σουτάρουν τρίποντα. Ολα αυτά επειδή κατάλαβε ότι η αξία ενός παίκτη έγκειται σε αυτό που έκανε δυνατό, όχι σε αυτό που παρήγαγε.Η πρώτη επανάσταση στην ανάλυση έδωσε στο μπάσκετ τη γλώσσα που μπορεί να αμφισβητήσει την κληρονομημένη σκέψη για τους μεμονωμένους παίκτες. Η επόμενη πρέπει να μετρήσει ολόκληρη την πρόταση».

Δεκαετίες πριν τα analytics γίνουν μόδα και κυριαρχήσουν στο ΝΒΑ, ο κόουτς Νέλσονείδε το μπάσκετ με άλλο μάτι, πίστεψε στη μοναδικότητα του Ντιρκ Νοβίτσκι και το ένστικτο του Στεφ Κάρι και άφησε τη δική του «σφραγίδα» στο άθλημα.

Ο «Αριστοτέλης» του Ντιρκ Νοβίτσκι και το «νόημα της ζωής» στην Αυστραλία

Στο κείμενό του, ο κόουτς Μπόιλαν εξηγεί στην αρχή τον «νόμο του Γκούντχαρτ», που «είναι μια αρχή στα οικονομικά και τονίζει πως όταν ένα μέτρο γίνεται στόχος, παύει να είναι ένα καλό μέτρο. Διατυπώθηκε για να περιγράψει τη νομισματική πολιτική, όμως περιγράφει το μπάσκετ καλύτερα από σχεδόν οτιδήποτε άλλο. Οταν αλλάζεις τον τρόπο που βλέπεις κάτι, αλλάζουν και τα πράγματα που βλέπεις. Οι ομάδες του Νέλσον λειτούργησαν επειδή “έχτιζε” γύρω από αυτά που οι παίκτες έκαναν δυνατά ο ένας για τον άλλον, όχι γύρω από αυτά που παρήγαγαν ο καθένας ξεχωριστά».

Εκτός από τις πολλές νίκες του – έστω κι αν δεν έφτασε ποτέ στην κατάκτηση ενός τίτλου –, ο Ντον Νέλσον άφησε πίσω του το λεγόμενο «Nellie–Ball». Εμπνευση που είχε από την αρχή της προπονητικής καριέρας του το 1976 στο Μιλγουόκι και αφορούσε πάντοτε την ανάπτυξη ενός γρήγορου είδους επιθετικού μπάσκετ, που βασιζόταν σε πιο κοντούς, πιο αθλητικούς παίκτες, προκειμένου να αναζητούν αταίριαστους αντιπάλους και να τους ξεπερνούν.