Μια εικόνα του Φινλανδού, παγκόσμιου πρωταθλητή του 1985, χίλιες λέξεις για τον άνθρωπο και τον αθλητή. Aνθρωπος με έντονη προσωπικότητα, καλλιτέχνης οδηγώντας στο χώμα, σε γωνίες του ονείρου, σε επιφάνεια όπου δεν έχασε ποτέ από τους team mates του. Αδιάφορος στην άσφαλτο, όπως και στο κυνήγι των βαθμών, που ποτέ δεν ήταν το ζητούμενό του.
Χαρακτηριστικό του, στις ανάπαυλες και ειδικά μετά την ολοκλήρωση ενός σετ ειδικών διαδρομών μετέρμα γκάζι, ήταν ότι άναβε ένα πουράκι More, ενώ με τον Κάνκουνεν έπιναν ένα ποτήρι τζιν. Βότκα με πορτοκάλι για τον Μπλόμκβιστ, που ποτέ δεν ήταν φίλος των Φινλανδών και κάπως έτσι «απαντούσε» στο Prosecco του άρχοντα Μάρκου Aλεν και στο κλασικό ποτήρι με γάλα του Βάτανεν. Aνθρωποι της διπλανής πόρτας, με γνήσιο ταλέντο που ξεπερνά την εξέλιξη του επιτηδευμένου οδηγού, εκείνου που αναζητά πάντα τις τέλειες συνθήκες.
Ο 75χρονος σήμερα Τίμο Σάλονενξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με το Fiat 131 Abarth, πέρασε στη Nissan με εντυπωσιακό τρόπο, εξασφαλίζοντας το 1980 συμβόλαιο επιπέδου Βάλτερ Ρερλ και οδήγησε για την ιαπωνική ομάδα –όπου τον είχαν θεό– ταViolet, Silvia και 240 RS.
Τη σωστή στιγμή αποδέχθηκε την πρόταση του Ζαν Τοντ και απογείωσε ταPeugeot 205 T16 και T16 Evo, ειδικά σε αγώνες όπως το Ακρόπολις, η Νέα Ζηλανδία, το RAC και, βέβαια, οι Χίλιες Λίμνες. Στη συνέχεια οδήγησε το Mazda 323 GTX με τον δικό του τρόπο, ενώ τον παίδεψε το Galant VR-4, αυτοκίνητο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Κένετ Eρικσον, σπεσιαλίστα στη χρήση του φρένου με το αριστερό πόδι, τεχνική στην οποία ούτε ο Τίμο ούτε ο Γιούχα προσαρμόστηκαν ποτέ.
Ατάκες του; Oταν έχασε από τον Τοϊβόνεν στο Μόντε το 1986: «Αποφασίσαμε με τον Σέπο (Χάριανεν, ο βασικός του συνοδηγός) να μη σκοτωθούμε σήμερα». Αργότερα, στο RAC του 1986, όταν τα S4 στρίμωξαν τα 205 T16, το σχόλιό του στην ανασυγκρότηση, πριν από το τελευταίο σκέλος, ήταν: «Tomorrow, Timo first». Απλά, με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Eνας αντιστάρ, σήμερα επιτυχημένος επιχειρηματίας, πάντα «άρρωστος» με τους αγώνες, όπως και με την κόρη του, η οποία έχει κατακτήσει παγκόσμιο τίτλο στην ιστιοπλοΐα. Ο Σάλονεν, όπως και ο Aλεν και αρκετοί ακόμη, αποτελούν από μόνοι τους σοβαρό λόγο για να βρεθείς στο περιθώριο του αγώνα των «Ιπτάμενων Φινλανδών». Iσως ο μοναδικός αγώνας που πραγματικά ανταγωνίζεται το «Ράλλυ των θεών», με τη διαφορά ότι στο δικό μας οι θεοί στα μπάκετ δεν είναι Eλληνες.