Το σάουντρακ του καλοκαιριού

Μέχρι στιγμής το φετινό καλοκαίρι δεν έχει έναν κυρίαρχο ήχο που να σαρώνει την ποπ κουλτούρα και η Τσάρλι XCX με το νέο της άλμπουμ «Music, Fashion, Film» δεν επανέλαβε τον θόρυβο του 2024 με το «Brat». Η νέα δουλειά της Ολίβια Ροντρίγκο, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο με τίτλο «You seem pretty sad for a girl so in love», μπορεί να συγκαταλέγεται ήδη σε προβλέψεις για τα άλμπουμ της χρονιάς, εμείς όμως από τις εκπροσώπους της γενιάς Ζ αντιπροτείνουμε τον ολόφρεσκο jungle δίσκο drum ‘n’ bass αποθέωσης «Emotional Junglist» της Nία Aρκάιβς, την καλοφτιαγμένη ονειρική ποπ της Aβαλον Eμερσον από το δεύτερο άλμπουμ της «Written into Changes» ή την ευαίσθητη εξωστρέφεια του «Ambiguous Desire» της Aρλο Παρκς.

Περνώντας στα ισχυρά ονόματα της ποπ, δεν θα αντισταθούμε στο νοσταλγικά χορευτικό anthem «Danceteria» της Μαντόνα, η οποία γυάλισε τα σκήπτρα της με το ολόφρεσκο «Confessions II», έχοντας ήδη φτάσει στην κορυφή των τσαρτ παγκοσμίως, χωρίς ούτε η ίδια να μπορεί να το πιστέψει.

Λάτιν έμπνευση

Στις πιο indie, world και χαμηλόφωνες περιοχές όμως, βρίσκουμε το ιδανικό soundtrack της θερινής ραστώνης, το οποίο ανοίγει με το νοσταλγικά κινηματογραφικό «Canto Andino» των αδελφών Γκουτιέρες, αλλά και το «Los Ojos del Condor» από το ομώνυμο άλμπουμ τους, συνεχίζοντας τη συνεργασία με τον Νταν Aουερμπακ των Black Keys στην παραγωγή. Με καταγωγή από το Εκουαδόρ και την Ελβετία, οι Hermanos Gutiérrez κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον με τις ορχηστρικές τους συνθέσεις, που εδώ μας μεταφέρουν νοερά στις οροσειρές των Aνδεων και στους ήχους του Περού, τόπου καταγωγής του προπάππου τους.

Τι θα ήταν το καλοκαίρι χωρίς μια νέα άφιξη από τη Βραζιλία που μπλέκει με σύγχρονη ματιά ρυθμούς μπόσα νόβα, σάμπα και τζαζ; Αυτή είναι η περίπτωση της 23χρονης Μαρί Φρους με τη βαθιά, βελούδινη φωνή, από την οποία κρατάμε τόσο το κομμάτι «Vaitimbora», που της χάρισε μεγάλη δημοφιλία το 2025 μέσω της συνεργασίας της με τους Γάλλους παραγωγούς Trinix, το «Colombina» που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο, αλλά και το φρέσκο «Rio Lua», το πρώτο σινγκλ από τον ντεμπούτο ολοκληρωμένο δίσκο της με τίτλο «Esquina do Sol», που μόλις κυκλοφόρησε.

Φάνκι, ντίσκο, τζαζ

Οι Βρετανοί Jungle επανέρχονται μετά το εκρηκτικό «Volcano» του 2024, στοχεύοντας στην καρδιά του καλοκαιριού με το άλμπουμ «Sunshine», που θα κυκλοφορήσει στις 14/8, κι από το οποίο έχουμε ήδη ακούσει τρία κομμάτια, τα «Carry On», «The Wave» και «Someday, Somewhere», με ήχους που εμπνέονται από σόουλ, φάνκι και ντίσκο ρυθμούς των δεκαετιών ’60 και ’70, πάντα με ανάλαφρη, χορευτική διάθεση και συνοδευτικά βίντεο με εντυπωσιακές χορογραφίες και μονοπλάνα.

Σε αφρικανικούς, ρέγκε, dub, χιπ χοπ, τζαζ και σόουλ δρόμους κινείται με χαρακτηριστική άνεση το τζαζ κουιντέτο των Ezra Collective, το οποίο πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το δεύτερο σινγκλ από τον επερχόμενο δίσκο του με τίτλο «Here Because of Hope», που θα ακούσουμε στις 18/9, με δεκαεπτά συνολικά συνθέσεις. Στο κομμάτι «Well Organised», που μπαίνει ήδη στα αγαπημένα του καλοκαιριού, συνεργάζονται με την Τζαμαϊκανή τραγουδίστρια Lila Iké, μπλέκοντας τζαζ και ρέγκε παραδόσεις σε ένα κομμάτι χτισμένο πάνω στους ήχους των steelpans. Πρόκειται για τα χαρακτηριστικά ατσάλινα τύμπανα από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, εδώ παιγμένα από τη φιλανθρωπική μουσική οργάνωση του Λονδίνου Kinetika Bloco.

Για όσους αγαπούν τον κλασικό, αναλογικό, σόουλ ήχο, ο Αμερικανός Τζάλεν Nγκόντα φέρνει ακριβώς αυτή την αισθητική και στο δεύτερο άλμπουμ του «Doctrine of Love» που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο, τρία χρόνια μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε με το «Come Around and Love Me». Εδώ συναντάμε πάλι το γνωστό φαλτσέτο στις εξαιρετικές ερμηνείες του Nγκόντα και μελωδίες φανερά επηρεασμένες από το σύμπαν του Μάρβιν Γκέι, αλλά και την R & B της Νέας Ορλεάνης της δεκαετίας του ’50.

Ατμοσφαιρικοί ήχοι

Σε τελείως διαφορετικό ύφος από όσα έχουμε προτείνει μέχρι στιγμής κινείται ο δεύτερος σόλο δίσκος του Εντ Ο’ Μπράιαν, κιθαρίστα των Radiohead, με τίτλο «Blue Morpho». Μια δουλειά που αξίζει να ακουστεί χωρίς skips, αν και το ομότιτλο κομμάτι, καθώς και το «Obrigado» που κλείνει το άλμπουμ με επίκληση στις ηλιόλουστες μέρες, καλούν σε επαναληπτικές ακροάσεις. Ηχοτοπία, λυρισμός με μέτρο και ενορχηστρωτικές ποιότητες που σε στιγμές θυμίζουν Radiohead. Επτά απλωμένες στον χρόνο συνθέσεις που μας στέλνουν σε ένα παραδεισένιο και ταυτόχρονα σχεδόν ψυχεδελικό ηχητικό σύμπαν, με έγχορδα από την Ορχήστρα Δωματίου του Ταλίν, την οποία είδαμε τον προηγούμενο μήνα στο Ηρώδειο, ήχους πουλιών, τη διακριτική φωνή του Εντ Ο’ Μπράιαν, κιθάρες και ηλεκτρονικά στοιχεία. Eνα δώρο σε όσους έχουν την υπομονή, αλλά και την ανάγκη, να βυθιστούν σε ένα σαραντάλεπτο μουσικό όνειρο θερινής νυκτός.

Για όσους αγαπούν τον κλασικό, αναλογικό, σόουλ ήχο, ο Αμερικανός Τζάλεν Nγκόντα φέρνει ακριβώς αυτή την αισθητική και στο δεύτερο άλμπουμ του «Doctrine of Love», που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο, με εξαιρετικές ερμηνείες και μελωδίες φανερά επηρεασμένες από το σύμπαν του Μάρβιν Γκέι, αλλά και την R&B.

Πέρασμα στην Ινδία

Τους απολαύσαμε πρόσφατα στην πρώτη εμφάνισή τους στη χώρα μας, από την οποία κάποιοι έμειναν με το παράπονο της αυστηρά ενενηντάλεπτης εμφάνισης της μπάντας, όμως οι Gorillaz μας έδωσαν φέτος ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ, με πλήθος συνεργατών. Το «The Mountain» αντλεί επιρροές από τα ταξίδια των δημιουργών της μπάντας στην Ινδία, όπου ο Ντέιμον Aλμπαρν και ο κομίστας Τζέιμι Χιούλετ βρέθηκαν λίγο αφότου και οι δύο έχασαν τον πατέρα τους σε κοντινή χρονικά απόσταση. Το άλμπουμ εμπνέεται στιχουργικά από την ινδουιστική έννοια της Σαμσάρα, και το υπέροχο «Orange County» με το σιτάρ της Ανούσκα Σανκάρ και τη φωνή της 27χρονης μουσικού και ποιήτριας Κάρα Τζάκσον πραγματεύεται την έννοια της απώλειας, με ένα ματζόρε σφύριγμα που δένει όλα τα στοιχεία απαλά μεταξύ τους.

Εξωτική μαγεία

Γεννημένες και μεγαλωμένες κυρίως στο Παρίσι, οι δίδυμες αδελφές Λίζα-Καϊντέ Ντίαζ και Ναόμι Ντίαζ, ή αλλιώς Ibeyi, κόρες του φημισμένου Κουβανού conguero (δεξιοτέχνη των κρουστών) Μιγκέλ Ντίαζ, επέστρεψαν τον Ιούνιο με το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο «Offering», που σηματοδοτεί και την πρώτη ανεξάρτητη κυκλοφορία τους. Το σύμπαν των Ibeyi περιλαμβάνει αφροκουβανικές αλλά και σόουλ μελωδίες, ηλεκτρονικούς ήχους και εθιστικούς ρυθμούς, σε τραγούδια που το ντουέτο ερμηνεύει σε αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και γιουρούμπα. Δεν είναι λίγα τα κομμάτια που ξεχωρίζουν, όπως το μυσταγωγικό «Aset», που δανείζεται την αιγυπτιακή ονομασία της θεάς Ισιδας, το οποίο συνοδεύεται και από ένα αισθησιακό βίντεο γυρισμένο στην Αβάνα. Αξίζει όμως να ψάξετε και παλιότερες δουλειές τους, όπως το άλμπουμ «Ash» του 2017, καθώς και την εμφάνισή τους στο κανάλι του KEXP στο YouTube, μια και οι ζωντανές ερμηνείες τους ξεχειλίζουν ταλέντο.

Κόρες του φημισμένου Κουβανού conguero Μιγκέλ Ντίαζ, οι δίδυμες Λίζα-Καϊντέ και Ναόμι, ή αλλιώς Ibeyi, επέστρεψαν τον Ιούνιο με το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο «Offering», που περιλαμβάνει αφροκουβανικές αλλά και σόουλ μελωδίες, ηλεκτρονικούς ήχους και εθιστικούς ρυθμούς.