Φόρτωση Text-to-Speech…
Η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό μου είναι αυτή που έρχεται πιθανότατα και στο μυαλό των περισσότερων όταν σκεφτούν έναν Ινδιάνο: φτερά στο κεφάλι, βαμμένο πρόσωπο, ένα τόξο ίσως περασμένο στον ώμο και στο βάθος η απέραντη αμερικανική γη. Φαστ φόργουορντ μερικές εκατοντάδες χρόνια, και η πολιτική ορθότητα επιβάλλει να μιλάμε για αυτόχθονες λαούς της Αμερικής, δεκτό, οι οποίοι έχουν μεταμορφωθεί στερεοτυπικά σε τύπους με σκουρόχρωμες κοτσίδες και τζιν μπουφάν, έχουν ένα απόκοσμα λυπημένο ύφος και ένα μπουκάλι ουίσκι στο πλάι τους. Κατοικούν στον τόπο τους, αλλά ζουν στο περιθώριο, στιγματισμένοι επειδή στις φλέβες τους κυλάει αίμα Ναβάχο ή Τσερόκι.
Ο Τόμι Όραντζ (γενν. 1982) είναι μισός Τσεγιέν και μισός Αραπάχο και με το πρώτο του μυθιστόρημα αποτυπώνει την περίπλοκη και σκοτεινή πραγματικότητα των αυτοχθόνων στη σημερινή Αμερική. Ο τίτλος που επέλεξε, Εκεί εκεί (εκδ. Αλεξάνδρεια), προέρχεται από τη διάσημη φράση («δεν υπάρχει εκεί εκεί») της Γερτρούδης Στάιν, με την οποία σχολίαζε το πώς εξαφανίστηκε το «εκεί» της παιδικής της ηλικίας – γεωγραφικά αναφερόταν στο Όουκλαντ της Καλιφόρνια, τόπο γέννησης και του ίδιου του Όραντζ και κέντρο της πλοκής του πολυφωνικού μυθιστορήματός του.
Δώδεκα βασικοί χαρακτήρες (και μαζί τους δεκάδες άλλοι) εναλλάσσονται μέσα από ιστορίες ζωής που είναι γεμάτες πόνο, διαλυμένες σχέσεις, κατεστραμμένα όνειρα και τη βαριά ινδιάνικη κληρονομιά. Οι ιστορίες αυτές κάπως συνδέονται μεταξύ τους και βήμα βήμα προχωράει η πλοκή μέχρι την κορύφωση: τη συνάντηση όλων στο Μεγάλο Παουγουάου, την ινδιάνικη γιορτή του Όουκλαντ. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας χειρίζεται την ιστορία του, ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί τα «πιόνια» του τη στιγμή ακριβώς που πρέπει· είναι ένας ταχυδακτυλουργός που κρύβει τον λαγό μπροστά στα μάτια μας και τον εμφανίζει τη στιγμή που τον είχαμε ξεχάσει. Ο στόχος του, διάβασα κάπου, ήταν να δείξει τι σημαίνει να έχεις αυτή την καταγωγή στη σημερινή Αμερική. Ο θρίαμβός του είναι το ότι, διαβάζοντας το βιβλίο του στην άλλη άκρη του κόσμου, μας κάνει να νοιαστούμε.
Το Εκεί εκεί επαινέθηκε από τα μεγαλύτερα Μέσα, κέρδισε το PEN/Hemingway και υπήρξε υποψήφιο για το Πούλιτζερ. Προ διετίας ο Όραντζ έγραψε και κάτι σαν συνέχεια, με τίτλο Wandering Stars. Πολύ θα ήθελα να μάθω τι απέγιναν η Όπαλ Ασπίδα Αρκούδας και τα εγγόνια της, η Μπλου, ο Ντιν Όξιντιν και όλοι οι άλλοι.
*Το Εκεί εκεί κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια, σε μετάφραση Μαργαρίτας Ζαχαριάδου.