Φόρτωση Text-to-Speech…
Ο πρώην πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ, νυν συμπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR), παρουσιάζει τον πόλεμο στην Ουκρανία ως μια «θεαματική αποτυχία» για τη Ρωσία. Την ώρα που η Μόσχα επιχειρεί να φθείρει την ουκρανική αεράμυνα, ο Μπιλντ προειδοποιεί ότι η αδυναμία του Κρεμλίνου να αποδεχθεί την αποτυχία των αρχικών σxεδίων του μπορεί να οδηγήσει σε έναν ακόμη πιο παρατεταμένο πόλεμο.
– Τις τελευταίες ημέρες, ρωσικά μέσα ενημέρωσης και κανάλια προσπαθούν να παρουσιάσουν τη Ρωσία ως χώρα που ενεργεί σε «αυτοάμυνα». Εχει μετατοπιστεί η ισορροπία του πολέμου εις βάρος της Ρωσίας;
– Πιστεύω ότι έχει μετατοπιστεί, υπό την έννοια ότι γίνεται όλο και πιο σαφές ότι ο Πούτιν δεν θα επιτύχει τους στόχους του. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου περιμένουμε να συνειδητοποιήσει το Κρεμλίνο αυτό το γεγονός και να δούμε αν θα οδηγήσει σε κάποια αλλαγή στάσης. Εν τω μεταξύ, οι Ουκρανοί έχουν ξεκινήσει τις επιθέσεις μεγάλου βεληνεκούς, με σημαντικές επιπτώσεις στη Ρωσία. Ταυτόχρονα βλέπουμε τους Ρώσους να εντείνουν τις επιθέσεις τους ιδίως με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον της Ουκρανίας.
– Ο πόλεμος έχει πλέον διαρκέσει περισσότερο από τον Α΄ Παγκόσμιο, ενώ ο Πούτιν δεν κατάφερε να καταλάβει το Κίεβο, όπως είχε αρχικά προγραμματίσει. Συμφωνείτε ότι ο πόλεμος μετατρέπεται σε «πόλεμο χωρίς τέλος»;
– Ελπίζω όχι. Βρισκόμαστε στο πέμπτο έτος του πολέμου και ο Πούτιν έχει καταλάβει λιγότερο από το 20% του εδάφους της Ουκρανίας, και ένα σημαντικό μέρος αυτού το είχε ήδη στην κατοχή του με την Κριμαία από το 2014. Επομένως, από στρατιωτική και πολιτική άποψη πρόκειται για μια θεαματική αποτυχία. Το ερώτημα είναι αν (σ.σ. ο Πούτιν) είναι έτοιμος να αναγνωρίσει αυτή την αποτυχία. Ισως να είναι τόσο προσκολλημένος στον πόλεμό του ώστε να μην μπορεί να βγει από αυτόν και σε αυτή την περίπτωση ο πόλεμος θα γίνει αν όχι ένας «ατέρμονος πόλεμος», τουλάχιστον ένας πόλεμος ακόμη μεγαλύτερος σε διάρκεια από ό,τι είναι μέχρι τώρα.
– Ενα από τα βασικά ερωτήματα είναι γιατί ο Πούτιν έχει αποφύγει μέχρι στιγμής να χρησιμοποιήσει βαρύτερα συμβατικά όπλα ή όπλα μαζικής καταστροφής.
– Πιστεύω ότι έχει χρησιμοποιήσει όλα τα συμβατικά όπλα που διαθέτει. Νομίζω ότι του έχουν απομείνει ελάχιστες επιλογές στον τομέα των συμβατικών όπλων. Μια επιλογή που απομένει είναι η μαζική επιστράτευση στη Ρωσία. Παραμένει να δούμε αν αυτό θα βοηθήσει, καθώς αποδεικνύεται ότι η ποιότητα των στρατιωτών που στέλνει στο μέτωπο μειώνεται. Επίσης βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη Βόρεια Κορέα, από όπου –σύμφωνα με τις πρόσφατες αναφορές– προμηθεύεται επιπλέον πυραυλικές συστοιχίες. Από την άλλη δεν έχει χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα. Πιστεύω ότι είναι σαφές πως έχουν διατυπωθεί πολύ ισχυρά μηνύματα από χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία ότι κάτι τέτοιο θα ήταν απολύτως απαράδεκτο. Και, για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι θα βοηθήσουν.
– Πιστεύετε ότι η Ρωσία ακολουθεί πλέον μια στρατηγική αναμονής και διατήρησης των στρατιωτικών αποθεμάτων της, επιδιώκοντας ουσιαστικά να αντέξει περισσότερο από την Ουκρανία;
– Είναι σαφές ότι προσπαθούν να το κάνουν αυτό συνεχώς, αλλά μέχρι στιγμής έχουν αποτύχει. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι ότι οι Ουκρανοί έχουν σημειώσει εξαιρετική επιτυχία στην αεροπορική άμυνα κατά των drones και των πυραύλων Κρουζ. Καταρρίπτουν περίπου το 90% αυτών, χρησιμοποιώντας καινοτόμους τεχνολογίες καθώς και όπλα που τους έχουν προμηθεύσει δυτικές χώρες. Οι Ρώσοι έχουν εντείνει τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και ζητούν από τους Βορειοκορεάτες βαλλιστικούς πυραύλους ώστε να διασπάσουν την ουκρανική αεράμυνα, η οποία βασίζεται σε αμερικανικούς πυραύλους Patriot που εξαντλούνται. Οι Ουκρανοί αναπτύσσουν δικούς τους βαλλιστικούς πυραύλους. Ετσι, αν ο πόλεμος παραταθεί μέχρι το επόμενο έτος, πιθανότατα θα έχουμε ουκρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους να χτυπούν τη Μόσχα.
– Από την άλλη υπάρχει και η ανάγνωση ότι ο Πούτιν απλώς περιμένει ο Τραμπ να «χάσει το ενδιαφέρον του», με την ελπίδα ότι τελικά θα δώσει το πράσινο φως για μια λύση ευνοϊκή για τη Ρωσία. Συμφωνείτε;
– Πιστεύω ότι το καθοριστικό γεγονός ήταν η συνάντηση στην Αγκυρα. Πριν από την Αγκυρα ο πρόεδρος Τραμπ ζητούσε κατάπαυση του πυρός, κάτι που υποστήριζαν Ευρωπαίοι και Ουκρανοί. Στην Αγκυρα ο Πούτιν κατάφερε να αλλάξει τη στάση του Τραμπ. Η ρωσική άποψη για την Αγκυρα είναι ότι υπήρχε μια σιωπηρή συμφωνία την οποία ο Τραμπ έπρεπε να επιβάλει στον Ζελένσκι, ένα σύμφωνο που θα περιελάμβανε παραχώρηση εδαφών που οι Ρώσοι δεν είχαν κατακτήσει. Αυτό απετράπη καθώς ο Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι ήταν αντίθετοι. Από τότε δεν έχουμε ένα ενωμένο αμερικανοευρωπαϊκό μέτωπο που να ζητάει εκεχειρία, κάτι που θεωρώ εξαιρετικά λυπηρό και έχει παρατείνει τον πόλεμο. Ελπίζω ο Τραμπ να συνειδητοποιήσει ότι μόνο αυξάνοντας την πίεση στη Ρωσία, με στόχο την επίτευξη εκεχειρίας, μπορούμε να σταματήσουμε τη φάση των στρατιωτικών συγκρούσεων.