Φόρτωση Text-to-Speech…
Οι δακτύλιοι του Κρόνου σε περίπου 300 εκατομμύρια χρόνια θα έχουν εξαφανιστεί, όπως έδειξε η διαστημοσυσκευή Κασίνι-Χόιγκενς (Cassini–Huygens) της NASA. Εκτοξεύθηκε το 1997, το 2004 έφτασε στον Κρόνο, μπήκε σε τροχιά γύρω του, ώσπου τον Σεπτέμβριο του 2017 «βούτηξε» στην ατμόσφαιρα αυτού του αεριώδους γίγαντα και χάθηκε για πάντα.
Είχε πάρει το όνομά της από δύο αστρονόμους, οι οποίοι είχαν ασχοληθεί με τον Κρόνο: τον Τζοβάνι Ντομένικο Κασίνι (1625-1712), ο οποίος ανακάλυψε τέσσερις από τους δορυφόρους του Κρόνου (Ιαπετό, Ρέα, Τηθύ και Διώνη), ενώ εντόπισε ένα μεγάλο κενό στους δακτύλιους που ονομάστηκε Διαχωρισμός Κασίνι (ορατός και με ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο).
Ο Ολλανδός Κρίστιαν Χόιγκενς (1629-1695) ανακάλυψε το 1655 τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, τον Τιτάνα, ενώ έδωσε και μια πρώτη εξήγηση για τη φύση των δακτυλίων του πλανήτη στο μνημειώδες αστρονομικό έργο του, το «Systema Saturnim» (1659).
Ο Κρόνος είναι εδώ και αιώνες ταυτισμένος με τη μελαγχολία, την αγωνία του χρόνου, το βάρος στην ψυχή. Ο Χόιγκενς υπέφερε από κρίσεις κατάθλιψης, γεγονός όμως που τον βοήθησε να έχει μια πιο ποιητική αντίληψη του κόσμου.
Οταν, τρεις δεκαετίες αργότερα, βρέθηκε σε επαγγελματική δυσμένεια, έπεσε στο κρεβάτι από την κατάθλιψη. Δεν είναι ακριβώς γνωστό τι τον έκανε κάποια στιγμή να σηκωθεί και να αφιερωθεί στη συγγραφή ενός πολύ παράξενου έργου, του «Cosmotheoros» (Κοσμοθεωρία). Εκεί, ο Χόιγκενς αναπτύσσει επί μακρόν ένα συλλογισμό περί της πιθανότητας ύπαρξης εξωγήινων πολιτισμών.
Ο συλλογισμός του δεν εδράζεται σε παρατηρήσεις, αλλά σε ένα μείγμα δεδομένων των φυσικών νόμων στη Γη και στο Διάστημα, και μιας μάλλον ποιητικής θέασης απέναντι στα πράγματα. Μάλιστα, ο Χόιγκενς υποθέτει πώς μπορεί να είναι η βαρύτητα σε άλλους πλανήτες και πώς η διαφορά μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογία των εξωγήινων.
Στο βάθος, αυτός ο πεπεισμένος πεσιμιστής έβγαλε στο «Cosmotheoros» μια φωτεινή αισιοδοξία για όλα αυτά τα θέματα, διερωτώμενος μάλιστα γιατί δεν έχουμε έρθει σε επαφή με αυτά τα πλάσματα. Μήπως έχουν τοποθετηθεί με τέτοιο τρόπο στο σύμπαν για να μη συμβεί ποτέ αυτό; Δεν το ήξερε αλλά ο Χόιγκενς έγραφε επιστημονική φαντασία, όπως το ίδιο είχαν πράξει πριν από αυτόν ο Γερμανός αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ (1571-1630) στο μυθιστόρημά του «Somnium» (εκδόθηκε μεταθανάτια το 1634), ο Αγγλος κληρικός και επιστήμονας Τζον Ουίλκινς (1614-1672) στο «The Discovery of the World in the Moone (1638) και ο Γερμανός πολυμαθής Αθανάσιος Κίρτσερ (1601-1680) στο «Itinerarium exstaticum» (1656). Και οι τρεις οραματίζονται ταξίδια στο Διάστημα και συναντήσεις με εξωγήινους.
Ολων αυτών είχε προηγηθεί, το 1585, η «Πλανητομαχία» του Αγγλου Ρόμπερτ Γκριν. Θα πούμε δυο λόγια γι’ αυτήν αύριο, προτού περάσουμε στο «ψητό», το βιβλίο «Extraterrestrial. Η πρώτη ένδειξη νοήμονος εξωγήινης ζωής» του αστροφυσικού Αβι Λεμπ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά.