Φόρτωση Text-to-Speech…
Ας ξεκινήσουμε από τα επώνυμά σου, που προδίδουν ότι έχεις διπλή καταγωγή.
Το «Γαβριηλίδης» είναι της μητέρας μου, Ελληνίδας με ποντιακή καταγωγή, και το «Πέτριν» του πατέρα μου, που κατάγεται από τη Σιβηρία.
Ποια είναι η πιο έντονη παιδική σου ανάμνηση από τη Ρωσία;
Οι εκδρομές στη φύση. Ταξιδεύαμε με κανό στα ποτάμια και στήναμε τις σκηνές μας στα δάση. Έπρεπε να ξέρεις να ανάβεις φωτιά και να ψαρεύεις για να επιβιώσεις. Αυτή η εμπειρία ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Μάθαμε να ξεπερνάμε τα όριά μας από μικροί.
Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική;
Μεγάλωσα μέσα στη μουσική. Οι γονείς μου είναι πιανίστες, ο μεγαλύτερος αδερφός μου βιολιστής. Η μουσική για μένα ήταν μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, δεν το σκέφτηκα πολύ. Ξεκίνησα πιάνο στα έξι με τη μητέρα μου και έναν χρόνο αργότερα τσέλο. Έτσι αρχίσαμε να παίζουμε μουσική δωματίου ως οικογένεια, με βιολί, τσέλο και πιάνο.
Στα 18 σου έφυγες για την Αμερική. Πώς το αποφάσισες;
Ο αδερφός μου είχε ήδη φύγει και ήθελα να βρίσκομαι κοντά του. Στόχευσα στις κορυφαίες μουσικές σχολές της Νέας Υόρκης και της Φιλαδέλφειας και, τελικά, επέλεξα το Ινστιτούτο Μουσικής Curtis. Ήταν μια εμπειρία που μου έδωσε απίστευτες γνώσεις και ευκαιρίες. Ακόμα μου δίνει.
Τα τελευταία δύο χρόνια ζεις στην Αθήνα. Πώς τη βιώνεις;
Μου αρέσει. Έχει έντονη ενέργεια και αμέτρητα πράγματα να ανακαλύψεις. Αν έπρεπε να την περιγράψω μουσικά, θα διάλεγα κάτι μοντέρνο, μινιμαλιστικό, σε ύφος Τζον Άνταμς: μια μουσική που βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση, με μια υπόγεια ένταση. Μου αρέσει να περπατάω στον πεζόδρομο της Μεθώνης ή στον Λυκαβηττό.
Φέτος αναλαμβάνεις για τέταρτη χρονιά τη μουσική συνδιεύθυνση του 16ου Samos Young Artists Festival. Ποιο είναι το όραμά σας;
Πυρήνας παραμένει η κλασική μουσική, αφού και εγώ και η συνδιευθύντρια, Μάσα Ιλιάσοφ, προερχόμαστε από αυτήν. Όμως, κινούμαστε και προς άλλες κατευθύνσεις, όπως η τζαζ, η φολκ και η σύγχρονη μουσική. Φέτος φιλοξενούμε περισσότερους νέους μουσικούς από ποτέ, από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Έχεις μια ιδιαίτερη σχέση με τον Λεωνίδα Καβάκο. Υπήρξε μέντοράς σου;
Απολύτως· όχι μόνο στη μουσική, αλλά και στη ζωή. Αυτή η σχέση με έχει εμπνεύσει να προσπαθώ κι εγώ να δίνω όσα μπορώ στους νεότερους, όπως έκανε και συνεχίζει να κάνει για μένα ο Λεωνίδας.
Παρά τη νεαρή σου ηλικία, έχεις ήδη χτίσει μια αξιόλογη καριέρα στην Ελλάδα –όπου είσαι πρώτο τσέλο στην ΚΟΑ– και στο εξωτερικό. Τι θα συμβούλευες έναν νέο μουσικό;
Περιέργεια, ιδιαίτερα για όσα συμβαίνουν και έχουν ήδη συμβεί έξω από την Ελλάδα. Εδώ δεν υπάρχουν αρκετά ερεθίσματα ή φορείς να στηρίξουν έναν νέο καλλιτέχνη. Χρειάζεται επίσης τεράστια υπομονή, επιμονή και πολλή δουλειά με στόχο την αριστεία. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, υπάρχει μια προτίμηση στη μετριότητα.
Πέρα από την κλασική μουσική, τι άλλο ακούς;
Περιστασιακά μπορεί να ακούσω κάτι άλλο, όπως λάτιν. Προτιμώ την κλασική, γιατί μέσα της μπορείς να βρεις κάθε είδους συναίσθημα, από την τρυφερότητα έως τη βία. Δεν τη βαριέσαι ποτέ.
Το βιολοντσέλο σου μαθαίνω ότι έχει και ιστορική αξία, σωστά;
Ναι, είμαι τυχερός που το χρησιμοποιώ. Είναι ιταλικό του 1750 περίπου, έργο τέχνης από μόνο του. Το φυλάσσω ως κόρη οφθαλμού.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Μετά τη Σάμο θα πάω στην Κοπεγχάγη για μια συναυλία με τον Λεωνίδα Καβάκο, τον Ενρίκο Πάτσε και τον Ηλία Λιβιεράτο. Παράλληλα, ετοιμάζω μια ηχογράφηση, γιατί θέλω, επιτέλους, να κυκλοφορήσω το πρώτο προσωπικό μου άλμπουμ.
Το Ίδρυμα Schwarz παρουσιάζει το 16ο Samos Young Artists Festival από 7 έως 14 Αυγούστου, στο Αρχαίο Θέατρο Πυθαγορείου, στη Σάμο.