Ερευνα – Ανάλυση: καθ. Γιάννης Μανιάτης
Με τη συνεργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών/τριών: Ι. Βούλγαρη, Α. Μανώλη
Μια κρίσιμη πτυχή της ενεργειακής μετάβασης αφορά τα στρατηγικά δευτερεύοντα ορυκτά. Ενώ μέταλλα όπως ο χαλκός, το νικέλιο και το λίθιο διακινούνται σε μεγάλες αγορές, ορυκτά όπως οι σπάνιες γαίες, το γάλλιο, το βολφράμιο και το γερμάνιο παράγονται και επεξεργάζονται σε λίγες χώρες. Η συγκέντρωση δημιουργεί κινδύνους για την ασφάλεια εφοδιασμού. Η διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού σπάνιων γαιών εκτιμάται ότι απαιτεί $60 δισ. την επόμενη δεκαετία, έναντι πιθανού οικονομικού κόστους ενός σοκ εφοδιασμού ύψους $6,5 τρισ. Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές προοπτικές συμβολής, με κοιτάσματα σπάνιων γαιών και παραγωγή γαλλίου.
Ρεκόρ για το διοξείδιο του άνθρακα
Τα τελευταία 800.000 χρόνια η συγκέντρωση CO2 στην ατμόσφαιρα της Γης κυμαινόταν μεταξύ 180 και 300 ppm, χωρίς να ξεπερνά το όριο αυτό. Από τις αρχές του 20ού αιώνα, λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, παρατηρείται συνεχής άνοδος, φτάνοντας στο ιστορικό ρεκόρ των 426 ppm το 2025. Την τελευταία δεκαετία η συγκέντρωση CO2 αυξάνεται κατά 2 έως 3 ppm ετησίως, ενισχύοντας το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ως αποτέλεσμα, η υπερθέρμανση του πλανήτη συμβάλλει στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, στην τήξη των παγετώνων και στην εμφάνιση συχνότερων και εντονότερων ακραίων καιρικών φαινομένων.
