Του Πατριάρχη
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Φυτιρής ετοιμάζεται να καταθέσει στο Υπουργικό Συμβούλιο πρόταση για μείωση των αστυνομικών που υπηρετούν στη φύλαξη πολιτικών και πρώην αξιωματούχων. Η πρόθεση είναι ορθή, η διαδικασία, όμως μπάζει. Οι πολιτικοί θα αποφασίσουν πόσους αστυνομικούς χρειάζονται οι πολιτικοί;
Το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί και πρέπει να καθορίζει το γενικό πλαίσιο, τη δαπάνη και τους κανόνες, αλλά δεν έχει καμία δουλειά να αποφασίζει αν ο τάδε πρώην Πρόεδρος της Βουλής χρειάζεται δύο φρουρούς, ο αρχηγός ενός κόμματος τρεις και η σύζυγος ενός πρώην Προέδρου έναν. Αυτά είναι ζητήματα επαγγελματικής αξιολόγησης κινδύνου και αφορούν την Αστυνομία και τις υπηρεσίες ασφαλείας, οι οποίες διαθέτουν πληροφορίες, επιχειρησιακή γνώση και εκπαιδευμένο προσωπικό.
Επίσης δεν πρέπει να γίνεται οριζόντια μείωση για να ικανοποιηθεί το κοινό αίσθημα. Αν κάποιος κινδυνεύει πραγματικά, πρέπει να προστατεύεται επαρκώς. Αν χρειάζεται 12 αστυνομικούς, να έχει 12, αν χρειάζεται 24, να έχει 24 και αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος κίνδυνος, να μην έχει κανέναν.
Ο Νίκος Αναστασιάδης διαθέτει σήμερα 12 αστυνομικούς για συνοδεία και φύλαξη της κατοικίας του. Αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει ούτε υπερβολή ούτε ανάγκη. Ο τίτλος «τέως Πρόεδρος» δεν αποτελεί αξιολόγηση απειλής. Η αξιολόγηση πρέπει να στηρίζεται σε πληροφορίες και περιστατικά, όχι στο αξίωμα που είχε κάποιος. Η αρμόδια Επιτροπή της Αστυνομίας έχει ήδη εξετάσει κάθε περίπτωση και εισηγείται μείωση της φρουράς του τέως Προέδρου.
Το ίδιο ισχύει για τους πρώην Προέδρους της Βουλής, τις συζύγους πρώην Προέδρων και τους αρχηγούς κομμάτων. Η είσοδος ενός κόμματος στη Βουλή δεν σημαίνει ότι μαζί με τις κοινοβουλευτικές έδρες εμφανίστηκε ξαφνικά και στρατός επίδοξων δολοφόνων. Το εκλογικό όριο δεν μπορεί να λειτουργεί και ως όριο επικινδυνότητας, διαφορετικά, θα καταλήξουμε να παραχωρούμε αστυνομικούς μαζί με τη ανακήρυξη των βουλευτών.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά, η πιο ευτελής. Το κράτος δαπανά χρήματα για να εκπαιδεύσει αστυνομικούς σε συγκεκριμένα καθήκοντα. Δεν τους εκπαιδεύει για να ανοίγουν πόρτες αυτοκινήτων, να μεταφέρουν σακούλες από υπεραγορές, να πηγαινοφέρνουν παιδιά σε σχολεία ή να εκτελούν χρέη προσωπικού οδηγού. Η Ελεγκτική Υπηρεσία είχε ήδη καταγράψει τέτοιες καταχρήσεις και είχε επισημάνει ότι οι σχετικές εντολές είναι παράνομες. Οι επισημάνσεις της αφορούσαν ακόμη και ψώνια ή μεταφορά παιδιών πολιτικών σε σχολεία και φροντιστήρια.
Ο Κ. Φυτιρής έκανε μια σωστή αρχή αποσύροντας τη στατική φρουρά από την κατοικία του. Τώρα χρειάζεται το ουσιώδες βήμα. Ένα μόνιμο και διαφανές σύστημα αξιολόγησης, με τακτική επανεξέταση και χωρίς πολιτικά παζάρια.
Η αστυνομική προστασία είναι μέτρο ασφαλείας και δεν είναι υπηρεσιακό αυτοκίνητο, προνόμιο αποχώρησης ή παράσημο ματαιοδοξίας. Ας τελειώνουμε, λοιπόν, με την κωμωδία. Οι αστυνομικοί χρειάζονται στους δρόμους, στις έρευνες και στην αντιμετώπιση του εγκλήματος και όχι για να κρατούν την ομπρέλα της πολιτικής αριστοκρατίας.