Η εμπορική διαστημική βιομηχανία της Κίνας αναπτύσσεται ραγδαία, διαμορφώνοντας νέες ισορροπίες στη διεθνή οικονομία και στη γεωπολιτική σκακιέρα. Τα γιγαντιαία δίκτυα δορυφόρων που αναπτύσσει το Πεκίνο αμφισβητούν ανοιχτά το μονοπώλιο της Starlink του Ελον Μασκ και ενισχύουν παράλληλα τις επιχειρησιακές δυνατότητες των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων. Σύμφωνα με έκθεση του Κέντρου Διεθνών και Στρατηγικών Σπουδών (CSIS), η εξέλιξη αυτή αποτελεί πλέον σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.
Από το 2014, όταν η Κίνα επέτρεψε τις ιδιωτικές επενδύσεις στον κλάδο, η κινεζική αγορά εμπορικών διαστημικών εφαρμογών καταγράφει εκρηκτική άνοδο, με τον αριθμό των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως η εκτόξευση πυραύλων αλλά και η παροχή δορυφορικών επικοινωνιών να εκτινάσσεται από μερικές δεκάδες σε περισσότερες από 600. Σε ολόκληρη τη χώρα κατασκευάζονται εξειδικευμένα αεροδιαστημικά κέντρα, ενώ τουλάχιστον δέκα νεοφυείς εταιρείες αμφισβητούν τους κρατικούς πυραύλους Long March, οι οποίοι είχαν μέχρι πρότινος το μονοπώλιο στη μεταφορά κινεζικών δορυφόρων στο Διάστημα.
Αν και πολλές από τις εταιρείες που περιλαμβάνονται στην έκθεση του CSIS εμφανίζονται ως αμιγώς εμπορικές, στην πραγματικότητα συνεργάζονται στενά με το κινεζικό κράτος, τροφοδοτώντας ένα ευρύτερο διαστημικό οικοσύστημα προς όφελος του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού.«Οι ΗΠΑ επικεντρώνονται στις διαστημικές απειλές του κινεζικού στρατού και στα σχέδιά του για τη Σελήνη. Παραβλέπουν ωστόσο τις εξελίξεις στον τομέα της εμπορικής διαστημικής δραστηριότητας της Κίνας, οι οποίες κινούνται με εντυπωσιακή ταχύτητα και κλίμακα», προειδοποιεί η Κάρι Μπίνγκεν, πρώην στέλεχος του Πενταγώνου και επικεφαλής της έκθεσης.
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκονται η Guowang και η Thousand Sails. Σύμφωνα με την έκθεση, οι δύο εταιρείες σχεδιάζουν να θέσουν σε τροχιά περισσότερους από 10.000 δορυφόρους η κάθε μία, αμφισβητώντας ευθέως την κυριαρχία του δικτύου Starlink της SpaceX. Αυτή η κίνηση εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια του Πεκίνου για την ανάπτυξη ευρυζωνικών δικτύων χαμηλής τροχιάς, τα οποία εξυπηρετούν διπλό σκοπό: την κάλυψη πολιτικών αναγκών και την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της χώρας. Την ίδια στιγμή η Κίνα δημιουργεί αυτοματοποιημένα «γιγα-εργοστάσια» για την παραγωγή δορυφόρων. Η ετήσια παραγωγική δυνατότητα της Κίνας υπολογίζεται πλέον μεταξύ 4.100 και 5.000 μονάδων, καταγράφοντας θεαματική αύξηση σε σύγκριση με τους 500 δορυφόρους ετησίως πριν από μόλις μία τριετία.
Το Πεκίνο εφαρμόζει το ίδιο βιομηχανικό μοντέλο που χρησιμοποίησε για να κυριαρχήσει σε άλλους κλάδους, όπως τα ηλεκτρικά οχήματα: κρατική καθοδήγηση, γενναιόδωρες επιδοτήσεις και στοχευμένη απελευθέρωση της αγοράς. Ηδη οι κινεζικοί δορυφορικοί αστερισμοί ενσωματώνονται στην πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ενας Δρόμος», δημιουργώντας έναν ψηφιακό «Δρόμο του μεταξιού στο Διάστημα» μέσα από συμφωνίες με χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας, όπως η Βραζιλία, η Μαλαισία και η Ταϊλάνδη. Σύμφωνα μάλιστα με τους Financial Times, κινεζικές ομάδες δορυφόρων βοήθησαν το Ιράν να στοχεύσει αμερικανικά στρατιωτικά στοιχεία στη Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια της πρόσφατης σύγκρουσης, ενώ παρείχαν εικόνες στους υποστηριζόμενους από το Ιράν αντάρτες Χούθι στην Υεμένη.
Το μοναδικό πεδίο όπου η Κίνα εξακολουθεί να υστερεί έναντι των ΗΠΑ παραμένει η τεχνολογία των επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων βαριάς μεταφοράς, κατηγορία στην οποία κυριαρχεί ο Falcon 9. Αναλυτές προειδοποιούν ωστόσο ότι όταν οι κινεζικές εταιρείες αναπτύξουν ανάλογες δυνατότητες, η τεράστια παραγωγική βάση και το χαμηλό κόστος της χώρας θα επιτρέψουν την ταχύτατη κλιμάκωση των εκτοξεύσεων. Το ερώτημα που θέτουν πλέον οι αναλυτές είναι αν η διαστημική άνθηση της Κίνας θα ακολουθήσει την τροχιά των ηλεκτρικών αυτοκινήτων της ή αν θα εξελιχθεί σε φούσκα, παρόμοια με τον εγχώριο τομέα ακινήτων.