Αντριαν Σουτ: Σούταρε το Ντουμπάι για χάρη της Λιβαδειάς

Σε αυτό το καλοκαιρινό μεταγραφικό παζάρι που βρίσκεται σε εξέλιξη, οι κινήσεις που γίνονται, αν μη τι άλλο έχουν τα πάντα. Aλλες έχουν τη φευγαλέα αύρα του Μουντιάλ, άλλες αφήνουν υποσχέσεις για το μέλλον, άλλες κρύβουν μυστήριο και γεννούν προβληματισμούς. Ωστόσο τον τίτλο της πιο ακραίας και αντιφατικής, τον παίρνει αναμφίβολα αυτή του Αντριαν Σουτ στον Λεβαδειακό. Ο 27χρονος διεθνής Ρουμάνος χαφ, από την πλούσια μητρόπολη της ερήμου το Ντουμπάι, όπου στέφθηκε πρωταθλητής και κυπελλούχος με την Αλ Αΐν, στην καλύτερη ποδοσφαιρική ηλικία θα φορέσει τα πράσινα μιας επαρχιακής ελληνικής ομάδας, έχοντας φόντο τον Παρνασσό.

Για τους Βοιωτούς που θέλουν να αποδείξουν στο νέο πρωτάθλημα πως η πορεία τους στα δύο προηγούμενα δεν ήταν τυχαία, είναι σίγουρα μια επιβεβαίωση πως θα το προσπαθήσουν. Είναι μια αλλαγή level. Είναι ένα «δώρο» για τη συμπλήρωση των 65 χρόνων από την ίδρυση της ομάδας, όπως είπε και ο ιδιοκτήτης της.

Για τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή άραγε τι να είναι; Ενας ποδοσφαιριστής του οποίου η χρηματιστηριακή αξία σύμφωνα με το έγκυρο transfermarkt αγγίζει τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ, τι πρόκληση μπορεί να βρει αγωνιζόμενος σε μια μικρή ελληνική ομάδα έστω και με τη μορφή δανεισμού;

Για όλα τα πράγματα όμως υπάρχει εξήγηση. Και ειδικά για έναν ολοκληρωμένο άντρα που σε αντίθεση με τους περισσότερους συνάδελφούς του θέτει άλλες προτεραιότητες στη ζωή του.

Γεννημένος το 1999 σε ένα φτωχό αγροτικό χωριό της Δυτικής Ρουμανίας, το Κοτσιούμπε Μάρε, που με δεκαετή καθυστέρηση άρχιζε να αισθάνεται την απαλλαγή από το καθεστώς Τσαουσέσκου, αγάπησε τις σημαντικές λεπτομέρειες της ζωής που κάνουν και τη διαφορά.

Αποτυπώθηκαν για πάντα στο νου του οι στιγμές πάθους και έντασης στα λασπωμένα γήπεδα, αλλά και της αγωνίας του, όταν στα 12 ανέβηκε το πρώτο σκαλοπάτι για να μάθει το ποδόσφαιρο σε πιο σωστή βάση, στη Λίμπερτι Σαλόντα, ταξιδεύοντας καθημερινά, πολλές φορές υπό αντίξοες συνθήκες, 250 χιλιόμετρα.

«Αν δεν θέλεις να παίζεις ποδόσφαιρο, σταμάτα να πηγαίνεις και αφοσιώσου στο σχολείο για να κάνεις καριέρα σε κάτι άλλο» του είχε πει ο πατέρας του, όταν ξέσπασε από την καθημερινή κούραση. Eμεινε σπίτι για περίπου δύο εβδομάδες. Τόσο άντεξε μακριά από την μπάλα. Βλέποντας τους φίλους του να πηγαίνουν στο γήπεδο κρατώντας την παραμάσχαλα υπέφερε.

Στα 14 του πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει μόνιμα μακριά από τους γονείς του για να εγγραφεί στην ακαδημία της Τίργκου Μούρες η οποία τον προετοίμασε για το επαγγελματικό του ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία το 2016, σε ηλικία μόλις 17 ετών.

Σε αυτά τα 10 χρόνια, αναδείχθηκε στο ποδοσφαιρικό στερέωμα της χώρας, κυρίως με τη μεταγραφή του στη Στεάουα Βουκουρεστίου το 2019. Εγινε αρχηγός του συλλόγου μετρώντας 212 παιχνίδια.

Χρίστηκε διεθνής με αποκορύφωμα την παρουσία του στην αποστολή της Ρουμανίας στο Euro 2024. Eκανε το ντεμπούτο του με τον Εντι Ιορντανέσκου στις 22 Μαρτίου 2024, σε μια ισοπαλία 1-1 με τη Βόρεια Ιρλανδία. Μπήκε στον αγωνιστικό χώρο στο 75ο λεπτό στη θέση του άσου της ΑΕΚ Ραζβάν Μαρίν.
Ψηφίστηκε στην καλύτερη 11αδα του ρουμανικού πρωταθλήματος τις σεζόν 2022-23 και 2024-25. Εφτασε μια ανάσα από τη μεταγραφή του στην Τραμπζονσπόρ αλλά τελικά κέρδισε ένα «χρυσό» συμβόλαιο 1,5 εκατομμυρίου ευρώ στα Εμιράτα, στην ομάδα του Βλάνταν Ιβιτς η οποία τα σάρωσε όλα αήττητη. Αλλά παράλληλα, πέρα από τις όποιες διακρίσεις, μπόρεσε να καταλάβει τι είναι αυτό που έχει αξία.

Το θαύμα της ζωής

Τα «πετροδόλαρα» του Ντουμπάι δεν συγκινούν τον Σουτ μπροστά στην ησυχία της Λιβαδειάς τη συγκεκριμένη φάση της ζωής του. Η οικογενειακή ηρεμία είναι το πρωτεύον. Τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται στο απόγειο της ευτυχίας του, αφού πέρυσι ανήμερα της Παναγίας, μια μέρα αφότου η πρωταθλήτρια Ρουμανίας απέκλεισε την Ντρίτα και προκρίθηκε στα πλέι οφ του Europa League, η σύζυγός του Μπιάνκα τού χάρισε ένα κοριτσάκι. «Στην αρχή, ήθελα ένα αγόρι ίσως γιατί πίστευα πως στο μέλλον θα γίνει ποδοσφαιριστής. Oμως πάνω απ’ όλα ήθελα να είναι υγιές. Ολοι μου έλεγαν ότι θα ήταν πολύ πιο ωραία με ένα κορίτσι και είχαν δίκιο. Οταν γυρίζεις σπίτι τα ξεχνάς όλα, όλα όσα συμβαίνουν γύρω σου, και είναι κάτι υπέροχο. Οταν την είδα ένιωσα πολύ έντονα συναισθήματα. Είναι ένα πανέμορφο συναίσθημα που δεν μπορείς να περιγράψεις. Είναι κάτι υπέροχο και χαίρομαι πολύ για αυτό το θαύμα». Για τον Σουτ η γέννηση της κόρης του ήταν ένα θαύμα. Ηρθε μόλις λίγους μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του, τον οποίο έχασε το φθινόπωρο του 2024, πριν από το παιχνίδι με τη Ρέιντζερς για το Europa League.

«Ημουν στα αποδυτήρια μετά τον αγώνα και η γυναίκα μου μου έστειλε μήνυμα για να μου πει ότι ο πατέρας μου ήταν στο νοσοκομείο. Είχε προβλήματα υγείας αλλά δεν το περιμέναμε να συμβεί. Είχα ένα προαίσθημα τότε, ένιωθα μέσα μου ότι τα πράγματα θα πήγαιναν άσχημα και άρχισα να κλαίω. Μιλούσα στην οικογένειά μου και έλεγα ότι ο Θεός πήρε μια ψυχή από εμάς, αλλά μας έδωσε μια άλλη. Κάπως για να γεμίσει το κενό που έμεινε στις καρδιές μας. Λαμβάνοντας υπόψη ότι έρχεται δύο μέρες μετά τα γενέθλια του πατέρα μου, σίγουρα υπάρχει κάτι που συνδέεται και δεν είναι απλώς σύμπτωση», είχε πει ο νέος κεντρικός μέσος του Λεβαδειακού, που δείχνει να πιστεύει στο γραμμένο.

Τα δείγματα του χαρακτήρα του τα είχε δείξει και σε μια συνέντευξή του στη «Fanatik» όταν είχε ερωτηθεί γιατί δεν ξελογιάστηκε από το Βουκουρέστι ερχόμενος από ένα μικρό χωριό χαμένο στα βάθη της Ρουμανίας. «Το Βουκουρέστι δεν με έκλεψε, επειδή δεν με ελκύει, δεν μου αρέσει».