Για την Jennifer, το βάρος αποτελούσε επί δεκαετίες την πιο εύκολη εξήγηση για όσα δεν πήγαιναν καλά στη ζωή της. Η 57χρονη δικηγόρος απέδιδε στην παχυσαρκία το γεγονός ότι δεν την καλούσαν σε κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά και τις δυσκολίες στη σωματική επαφή με τον σύζυγό της, παρά το γεγονός ότι περιέγραφε τον γάμο τους ως σταθερό.
Είχε αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα με το βάρος ήδη από την ηλικία των οκτώ ετών, μετά το διαζύγιο των γονιών της. Στα 30 της υποβλήθηκε σε γαστρική επέμβαση, ωστόσο σταδιακά ξαναπήρε τα κιλά που είχε χάσει και ακόμη περισσότερα.
Η εικόνα άλλαξε το 2023, όταν ξεκίνησε να λαμβάνει Mounjaro, ένα από τα φάρμακα της κατηγορίας GLP-1, τα οποία αναπτύχθηκαν αρχικά για τη ρύθμιση του σακχάρου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και πλέον χρησιμοποιούνται ευρέως για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Μέσα σε τρία χρόνια η Jennifer έχασε περίπου 40 κιλά. Η απώλεια βάρους έδωσε τέλος σε μια μάχη δεκαετιών, αλλά δεν έλυσε αυτόματα τα προβλήματα του γάμου της. Αντιθέτως, όπως περιγράφει στον Guardian, έφερε στην επιφάνεια εντάσεις και ερωτήματα τα οποία ούτε εκείνη ούτε ο σύζυγός της είχαν προβλέψει.
Πέρα από τις γνωστές παρενέργειες
Οι γιατροί συνήθως ενημερώνουν τους ασθενείς ότι τα φάρμακα GLP-1 μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, εμετούς, διάρροια, δυσκοιλιότητα ή κοιλιακό πόνο. Πολύ λιγότερο μελετημένες είναι οι πιθανές επιπτώσεις στη σεξουαλική επιθυμία, στη συναισθηματική σύνδεση και γενικότερα στη δυναμική ενός ζευγαριού.
Σε διαδικτυακά φόρουμ και ομάδες υποστήριξης, ορισμένοι χρήστες αναφέρουν μεταβολές στη λίμπιντο, στη σεξουαλική λειτουργία ή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον σύντροφό τους.
Σύμφωνα με τη Dr Terri-Lynne South, γιατρό με ειδίκευση στην παχυσαρκία, ένας πιθανός μηχανισμός συνδέεται με την επίδραση των φαρμάκων στα κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου και ειδικότερα στην ντοπαμίνη.
Τα GLP-1 φαίνεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις περιορίζουν όχι μόνο την επιθυμία για φαγητό, αλλά και άλλες συμπεριφορές που σχετίζονται με την αναζήτηση ευχαρίστησης, όπως η κατανάλωση αλκοόλ και νικοτίνης. Οι επιστήμονες εξετάζουν αν κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβαίνει και με τη σεξουαλική επιθυμία.
Ωστόσο, τα μέχρι στιγμής δεδομένα παραμένουν περιορισμένα και συχνά αντικρουόμενα. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι τα φάρμακα μπορεί να βελτιώνουν τα επίπεδα τεστοστερόνης και, κατά συνέπεια, τη σεξουαλική υγεία. Από την άλλη πλευρά, ανάλυση δεδομένων της αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων το 2025 εντόπισε 185 αναφορές σεξουαλικής δυσλειτουργίας, κυρίως σε άνδρες που λάμβαναν αγωνιστές υποδοχέων GLP-1.
Έρευνα του Kinsey Institute την ίδια χρονιά έδειξε ότι το 18% των συμμετεχόντων ανέφερε αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας, ενώ το 16% δήλωσε ότι η επιθυμία του μειώθηκε.
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι είναι δύσκολο να διαχωριστεί η επίδραση του ίδιου του φαρμάκου από τις συνέπειες της απώλειας βάρους, την ηλικία, τις ορμονικές αλλαγές ή άλλα προβλήματα υγείας.
Οταν η αλλαγή του σώματος αλλάζει και την ταυτότητα
Η Jennifer δεν γνωρίζει αν οι δυσκολίες στην προσωπική της ζωή συνδέονται με το φάρμακο, με την ηλικία της ή με τη νέα ταυτότητα που διαμορφώνει μέσα από το διαφορετικό σώμα της.
Μετά την απώλεια βάρους, παρατήρησε ότι άγνωστοι άρχισαν να της συμπεριφέρονται με μεγαλύτερη ευγένεια. Σε μία περίπτωση, ένας άνδρας προσφέρθηκε να επιστρέψει το καρότσι της στο σούπερ μάρκετ μια κίνηση που, όπως λέει, δεν είχε βιώσει όταν ήταν βαρύτερη.
Παράλληλα, στον επαγγελματικό χώρο άρχισε να ακούει ανθρώπους να σχολιάζουν υποτιμητικά υπέρβαρους συναδέλφους, χωρίς να γνωρίζουν ότι και η ίδια είχε ζήσει επί δεκαετίες με παχυσαρκία.
Η αλλαγή αυτή επηρέασε και τον γάμο της. Ο σύζυγός της πρότεινε θεραπεία ζεύγους, καθώς περίμενε ότι η απώλεια βάρους θα έκανε την Jennifer πιο εκδηλωτική στη σχέση τους. Της είπε επίσης ότι είχε γίνει πιο σκληρή απέναντί του. Η ίδια παραδέχεται ότι πλέον φοβάται λιγότερο το ενδεχόμενο να αποτύχει ο γάμος της και ότι ίσως έχει αρχίσει να απαιτεί περισσότερα από τον σύντροφό της.
Χωρίς την παχυσαρκία να λειτουργεί ως η προφανής αιτία κάθε δυσκολίας, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι τα προβλήματα στη σχέση τους δεν ήταν ποτέ αποκλειστικά δικά της.
Η απώλεια βάρους μπορεί να αποκαλύψει παλιά προβλήματα
Ο ψυχολόγος Glenn Mackintosh, κλινικός διευθυντής κέντρου διαχείρισης βάρους στο Brisbane, σημειώνει ότι η απώλεια βάρους δεν δημιουργεί απαραίτητα προβλήματα σε μία σχέση. Μπορεί, όμως, να αποκαλύψει όσα υπήρχαν ήδη.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλά ζευγάρια έχουν χτίσει την καθημερινότητά τους γύρω από κοινές συνήθειες που σχετίζονται με το φαγητό. Μία βραδινή ρουτίνα με τηλεόραση και σνακ, για παράδειγμα, μπορεί να αποτελεί σημαντικό κομμάτι της κοινής ζωής.
Όταν ο ένας σύντροφος πάψει να ενδιαφέρεται για το φαγητό ή αρχίσει να αλλάζει ριζικά τον τρόπο ζωής του, ο άλλος μπορεί να αισθανθεί ότι χάνεται κάτι από τη σχέση. Οι ειδικοί περιγράφουν τη διαδικασία αυτή ως ένα είδος πένθους για την προηγούμενη κοινή ζωή.
Η σύνδεση ανάμεσα στη μεγάλη απώλεια βάρους και στις αλλαγές στις προσωπικές σχέσεις έχει παρατηρηθεί και στο παρελθόν. Σουηδική μελέτη του 2018, στην οποία συμμετείχαν 1.958 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε βαριατρική επέμβαση, διαπίστωσε αυξημένα ποσοστά διαζυγίου ή χωρισμού μεταξύ όσων βρίσκονταν σε σχέση. Αντίστοιχα, οι ανύπαντροι ασθενείς είχαν περισσότερες πιθανότητες να ξεκινήσουν νέα σχέση. Οι γιατροί προειδοποιούν, πάντως, ότι η διάλυση μιας σχέσης σπάνια μπορεί να αποδοθεί σε έναν μόνο παράγοντα.
Η απώλεια βάρους μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση, να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζεται από το περιβάλλον του και να τον οδηγήσει να επανεξετάσει επιλογές που θεωρούσε δεδομένες.
Τα φάρμακα GLP-1 μπορεί να αλλάζουν την όρεξη και το σώμα. Οι βαθύτερες αλλαγές, όμως, συχνά αφορούν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τον εαυτό τους — και, τελικά, τις σχέσεις στις οποίες έχουν επιλέξει να παραμείνουν.
Πηγή: MoneyReview